Op vrijdag 8 juni 2007 trouwde mijn jongste dochter Lonneke van Galen met een echte Maassluizer Marcel Verkade.

De huwelijksvoltrekking vond plaats onder de hooischelf van 'de Ridderhof' en wat er daarna zou gebeuren was voor het hele gezelschap een verrassing.

Na het feliciteren - we hadden gelukkig schitterend weer - werden we verzocht om allemaal richting de Schuurkerk te gaan om aldaar te parkeren. Uiteraard had de feestzaal ook de Schuurkerk kunnen zijn,
maar nee we werden verzocht te voet - er is immers op vrijdag markt in Maassluis - naar de Lantaern te gaan.

Vooraf had ik als chauffeur van het bruidspaar al 2 locaties bezocht, waar foto's gemaakt werden. De eerste was de Wijnboerderij en kennelijk vonden die het niet leuk dat de bruiloft niet daar werd gevierd. We mochten in eerste instantie geen foto's nemen, of er moest betaald worden. Later werd dat herroepen, maar toen hebben we na wat foto's aan de buitenkant dat toch maar laten zitten.

Heel anders was de ontvangst op de Free golfbaan. Toen er daar even wat foto's werden gemaakt kwam de bedrijfsleider naar het bruidspaar toe, liet een fles champagne openen en maakte er snel iets leuks van.
Uiteraard vroeg hij wat de feestlocatie uiteindelijk werd. Hij vond het natuurlijk jammer dat het niet z'n locatie was geworden. Hij kon nog net inslikken: Vieren jullie het de volgende maal hier? Want trouwen doe je het liefst toch maar éénmaal.

Toen we bij de KOOKMINISTER aankwamen zag ik al direct dat Marcel niet alleen de bloemetjes buiten zet, maar ook binnen. We werden echter direct weer naar buiten geloodst om op het Binnenhof een tweede receptie te hebben. Hier werd het bruidspaar opnieuw gefeliciteerd en de cadeautjes stapelden zich op.

Onderwijl zorgden jullie voor een feestelijk drankje, waarbij de kinderen ook champagne kregen. De bruidstaart werd aangesneden en verdeeld en met nog steeds mooi weer verstreek de tijd tot we zouden gaan eten.

Nico en Ed kwamen vertellen dat Lonneke en Marcel er voor gekozen hadden de feestgangers zelf het 5 gangendiner te laten klaarmaken. Vanuit de hoge hoed werd er geloot en deelde je het gezelschap van 34 feestgangers in - de kinderen waren inmiddels naar de diverse oppasadressen gegaan - in groepjes die allemaal een andere taak hadden.

De schorten werden verdeeld en het feest kon beginnen. En dat het een feest was kan ik met heel veel plezier bevestigen. Ik heb al heel veel feest bezocht en ook zelf georganiseerd, maar dit was toch wel iets heel nieuws. Met héél veel plezier - en onder jouw bezielende leiding - werden de voorbereiding gestart. De amuses werden 'vers van het mes'
rondgedeeld en tijdens de werkzaamheden met smaak opgegeten.

De drank vloeide rijkelijk en er was een geweldige stemming. Een kleine wolkbreuk belette dat we het voorgerecht droog konden overbrengen naar de feestelijk gedekte restauranttafels. Jij verkondigde luid: we blijven drinken zolang het regent en controleerde met enige regelmaat de toestand buiten. Ik was bang dat je op een gegeven ogenblik '' Oat
man " zou roepen, maar gelukkig werkte de weergoden toch weer mee en kon het 1ste voorgerecht naar de tafels. Gelukkig een koud voorgerecht.

Daarna werden gang voor gang door de mannen opgediend en na een paar uur werden we verzocht om naar de bovenkamer te gaan, waar een dessert buffet - zonder weerga - stond. Alles volgens eigen recept van de KOOKMINISTER - door de bruiloftsgasten - vers klaargemaakt. Prachtig uitgestald en de lekkere geuren deden menigeen het bord zo vol tasten, dat er kleine restjes overbleven. Niet iedereen kon alles op.

Nico, je eigen enthousiasme - je raakte daarbij zelfs je stem bijna kwijt - heeft dit feest mede zo'n succes gemaakt. Maar ook de durf van Lonneke en Marcel om een traditioneel trouwdiner te vervangen door zo'n
spektakel, want wie durft het nou aan om z'n gasten zelf te laten koken.

Nico en Joke, veel succes met deze opzet van jullie bedrijf dat ik uit vroegere dagen nog kende van de Sociëteit de Postiljon. Ik loop nu al te verzinnen wanneer ik bij jullie zoiets kan doen. Wellicht als ik 70 wordt in 2008.

Groeten van Sofie - de Indonesische prinses.

Jos van Galen

KOOKWORKSHOP / Gastenboek